Jamniki to grupa krótkonożnych psów obdarzonych doskonałymi cechami myśliwskimi.
Istnieją różne teorie dotyczące powstania tej grupy psów. Jedne mówią o tym, że jest to pies który występował już na długo przed narodzeniem Chrystusa i był utrzymywany w domostwach ludzkich o czym świadczą miedzy innymi wizerunki na ścianach starożytnych świątyń egipskich, wykopaliska glinianych figurek w Meksyku, Chinach, Grecji czy Peru. Istn...
przeczytaj więcej +
Jamniki to grupa krótkonożnych psów obdarzonych doskonałymi cechami myśliwskimi.
Istnieją różne teorie dotyczące powstania tej grupy psów. Jedne mówią o tym, że jest to pies który występował już na długo przed narodzeniem Chrystusa i był utrzymywany w domostwach ludzkich o czym świadczą miedzy innymi wizerunki na ścianach starożytnych świątyń egipskich, wykopaliska glinianych figurek w Meksyku, Chinach, Grecji czy Peru. Istnieją także hipotezy mówiące o tym, że jest to rasa czysto germańska o czym świadczyć ma szkielet znaleziony podczas wykopalisk na terenie Niemiec. Inne z kolei teorie mówią o przypadkowym powstaniu jamników w wyniku urodzenia się posokowców obciążonych niedorozwojem kości długich.
Pierwsze egzemplarze były krótkowłose Potrzeba lepszej ochrony przed chodami doprowadziła do utworzenia odmiany długowłosej i szorstkowłosej. Odmiana długowłosa powstała w wyniku krzyżowania ze spanielami, natomiast odmiana szorstkowłosa to wynik krzyżowania z terierami i sznaucerem. Pierwsze jamniki były nieustabilizowane ani pod względem koloru ani pod względem jakości włosa, były łaciate i często miały sterczące w górę uszy, ale wszystkie łączyła pasja łowiecka.. Zresztą po dziś dzień jamnik szorstkowłosy nie ma stabilnej okrywy włosowej i w tym samym miocie zdarzają się osobniki z bardzo obfita i bardzo uboga okrywa włosową. Hodowla w czystości ras to koniec XIX w. Wtedy powstał niemiecki klub jamnika. Zaczęto hodowlę aż 9 ras jamników różniących się wielkością : królicze, miniaturowe i standardowe oraz rodzajem okrywy włosowej: krótkowłosy, szorstkowłose i długowłose. Wszystkie łączy bardzo rozwinięta pasja łowiecka, odwaga i ciętość na drapieżniki. Oczywiście krzyżowanie z innymi rasami oprócz innego rodzaju okrywy włosowej spowodowało także zróżnicowanie jeśli chodzi o charakter. Spaniele przekazując piękny długi włos przekazały także jamnikom długowłosym skłonność do buszowania i powściągliwość a teriery i sznaucer jamnikowi szorstkowłosemu dodały ciętości i odwagi.
Od ponad stu lat prowadzona jest systematyczna hodowla w oparciu o wzorzec. Jako kraj pochodzenia rasy uznano Niemcy i tak jak w większości niemieckich ras postawiono na wszechstronność tej najmniejszej i chyba najbardziej zagadkowej rasy. Patrząc na jamnika trudno nie odnieść wrażenia jego zachwianych proporcji. Tak właśnie jest kształtowany dla potrzeb łowieckich. To właśnie niski wzrost w połączeniu z silnymi kończynami, mocnym tułowiem dużą głową z mocnymi szczękami wyposażonymi w silne zęby czynią z jamnika psa na prawie każde polowanie.
Tak czy inaczej psy te znalazły się w kręgu zainteresowania myśliwych. W tym małym ciele połaczono i utrwalono pasję, głośny gon, doskonały nos, samodzielność, skłonność do buszowania i niezwykła wręcz odwaga połączoną z wytrzymałością, wrodzoną skłonność do tropienia i odnajdywania postrzałków oraz chęć pracy pod ziemią. Jego zmysł orientacji w terenie jest wręcz doskonały. Te krótkonożne gończaki potrafią cały dzień pracować wypychając dziki z miotu, wyparowując ptaki, czy wypłaszając drapieżniki z nor. Umiejętność oceny swoich sił pozwala mu często uniknąć niepotrzebnych obrażeń.
Mimo, że ma skłonności do samodzielnych wycieczek zawsze potrafi odnaleźć droge do miejsca, w którym rozstał się ze swoim panem..
Dzisiaj jamnik jest doskonałą alternatywą dla myśliwych, którzy chcą mieć bezkonfliktowego pomocnika w czasie polowania i to prawie na każdą okazję a jednocześnie miłego towarzysza rodziny podczas pobytu w domu. Jego rozmiary pozwalają aby był z nami na każdym polowaniu i bądź to przy nodze, bądź na ambonie, bądź w samochodzie czekał na okazję aby pomóc swojemu panu. Jego zmyślność i serce do polowania są wręcz niewiarygodne. Nie polecam go natomiast dla ludzi zajmujących się łowiectwem profesjonalnie, polujących aktywnie z psem kilka razy w tygodniu czy w ekstremalnie trudnym terenie.
Jamnik jest psem łatwym w utrzymaniu. Nie wymaga specjalnych warunków żywienia czy opieki weterynaryjnej. Będzie tak samo dobrze czuł się w kojcu jak i w domowych pieleszach. Jego wielkość i spokojny opiekuńczy charakter czynią zeń wspaniałego domownika i towarzysza wycieczek także samochodowych. Trudności z chodzeniem po schodach są w dużej mierze przesadzone i dotyczą w zasadzie psów rozwijających się fizycznie czyli do około 1,5 roku życia.
Najpopularniejszy wśród dzisiejszych myśliwych jest szorstkowłosy standard. Nie ze względu na okrywę włosowa ale ze względu na swoja psychikę. Po prostu najpóźniej trafił na salony.
W dzisiejszym łowiectwie na całym świecie jamniki używane są jako dzikarze, norowce, płochacze na grubą i drobną zwierzynę, tropowce a nawet psy aportujące.
